به فرق بیکلهان سایه کن ، غبار مریز

به تردماغی کروفر از حیا مگذر

ز اوج ناز به پستی چو آبشار مریز

ز آفتاب قیامت اگر خبر داری

خجالت است شکفتن به عالم اوهام

در آن چمن که نه ای رنگ این بهار مریز

خراب گردش آن چشم نشئه پرور باش