در ادبگاه ظهور از منت دونان منال

کوه اگر گردد تحمل نیست همسنگ عدس

آشیان دل پناه هرزه گردیهای ماست

خانه آیینه دارد جای آرام نفس

شعله هم کاه ضعیفی می شود محتاج خس

عافیت خواهی ، در الفت سواد فقر زن

بهر صید خواب فرشی سایه می باشد نفس