گوش مینا حلقه ای گر دارد آن جام است وبس

از لب خامش زبان وامانده کام است و بس

بال از پرواز چون ماند آشیان دام است و بس

مرکز تسخیر دل جز دیده نتوان یافتن

تا نفس باقی ست نتوان بست بال احتیاج

این غناهایی که ما داربم ابرام است و بس

از نشان کعبه مقصود آگه نیستم