پختگی دیگ سخن را باز می دارد ز جوش

صورت آیینه هستی همین نام است و بس

بیش از این نتوان به افسون محبت زیستن

داغم از اندیشه وصلی که پیغام است و بس

تا خموشی نیست بیدل مدعا خام است و بس