گلرخان دام وفا از صید الفت چیده اند

آنچه تحسین دیده ای زین قوم دشنام است و بس

حق شناسی کو، مروت کو، ادب کو، شرم کو

جهد اهل فضل بر یکدیگر الزام است و بس

گردش چشمی که هوش می برد جام است و بس

هرچه می بینی بساط آرای عرض حیرت است

این گلستان سربه سر یک نخل بادام است و بس