واماندگی از شش جهت آغوش گشوده ست

رمز کرم و خست مردم ز گدا پرس

ای همت دونان سبب حاصل کامت

تدبیر گشاد گره از ناخن ما پرس

راهی که به جایی نرسد از همه جا پرس

در گرد تک و پوی سلف ناله جنون داشت

دل گفت سراغ همه بی صوت و صدا پرس