هرچند سنگ آینه است از شرر مپرس

گشتیم غرق صد عرق ننگ از اعتبار

دریا ز سرگذشت رموز گهر مپرس

ما بیخودان ز معنی خود سخت غافلیم

فرسود چاره ای که طرف شد به رنج دهر

با صندل از معامله دردسر مپرس

هرکس درین بساط سراغ خودست و بس