هرکس درین بساط سراغ خودست و بس

هرچند سنگ آینه است از شرر مپرس

فرسود چاره ای که طرف شد به رنج دهر

با صندل از معامله دردسر مپرس

نارفته در سواد عدم زان کمر مپرس

دل را به فهم معنی آن جلوه بار نیست

ناز پری ز کارگه شیشه گر مپرس