محفل آرای حضورم خلوت نسیان اوست

بیستون یک ناله می گردد ز فرهادم مپرس

نام هم مفت است ، عنقا بشنو و خاموش باش

صد عدم از هستی آن سویم ز ایجادم مپرس

گو فراموشم نخواهی هیچش از یادم مپرس

پهلوی خودمی خورم چون شمع و ازخود می روم

رهنورد وادی تسلیمم از زادم مپرس