این هوا وقف لب بام نکرده ست نفس

یک نگین وار در این کوه چه سنگ و چه عقیق

نتوان یافت که بدنام نکرده ست نفس

زندگی سیر بهارست چه پست و چه بلند

زین قدر هستی مینا شکن وهم حباب

باده ای نیست که در جام نکرده ست نفس

فرصت چیدن و واچیدن خلق اینهمه نیست