بهر تسخیر هوا تا کی کند افسون نفس

جز به زیر خاک آواز کرم نتوان شنید

اغنیا از بسکه دزدیدند چون قارون نفس

زندگی پر وحشی است ای بیخبر هشیار باش

دل مقامی نیست کانجا لنگر اندازد کسی

از خیال خانه آیینه بگذر چون نفس

درد انشا می کند کسب کمال عاجزان