گردبادست اینکه دارد جلوه در دشت جنون

صبح ما را نیست شام ناامیدی چون نفس

ای حباب از آبروی زندگی غافل مباش

چون گهر دزدیدنی دارد در این جیحون نفس

یا ز تنگی می تپد در سینه مجنون نفس ؟

بسکه زین بزم کدورت در فشار کلفتم

غنچه وارم برنمی آید ز موج خون نفس