در درون دل تمنا می تپد بیرون نفس

آه از شام جوانی صبح پیری ریختند

آنچه می زد بال عشرت می زند اکنون نفس

شعله ای دارد چراغ زندگی کز وحشتش

فیضها می باید از حرف بزرگان گل کند

صبح روشن می شود تا می زند گردون نفس

خامشی دارد به ذوق عافیت تقلید مرگ