جوهر قطع تعلق تاب هر نامرد نیست

در خیالت مدت موهوم گو معدود باش

در زیانگاه تعین نیست حسن عافیت

گر توانی خاک شد آیینه مقصود باش

ای امل جولاه فطرت محو تار و پود باش

پرده ساز خداوندیست وضع بندگی

گر سجودآموز خود گردیده ای مسجود باش