نکهت گل گر نه ای دود دماغ عود باش

در طلب تشنیع کوتاهی مکش از هیچکس

شعله هم گر بال بی آبی گشاید دود باش

زیب هستی چیست غیر از شور عشق و ساز حسن

از خموشی گر بچینی دستگاه عافیت

گفتگو هم عالمی دارد نفس فرسود باش

راحتی گر هست در آغوش سعی بیخودیست