تمام شیفته اینی و اندکی آن باش

به ساز حادثه هم نغمه بودن آرام است

اگر زمانه قیامت کند تو توفان باش

به جز فنا نمک ساز زندگانی نیست

در این چمن همه عاجز نگاه دیداریم

تو نیز یک دونگه در قطار مژگان باش

چه ننگ دلق و چه فخر کلاه غفلت توست