به باد ده کف خاک خود و سلیمان باش

گرفتم اینکه به جایی نمی رسد کوشش

چو شوق ننگ فسردن مکش پر افشان باش

بقدر بی سر و پاپی ست اوج همتها

نظاره ها همه صرف خیال خودبینی است

به دهر دیده بیناکجاست عریان باش

اگر گدا ز دلی نیست دیده ای بفشار