مگیر این همه چون گردباد دامن دشت

تو نیز آینه ای بر تراش و حیران باش

به دام حرص چو گشتی اسیر رفتن نیست

به رنگ موج زگردابها گریزان باش

بقدرآنکه سر از خودکشی گریبان باش

شرار کاغذم از دور می زند چشمک

که یک نفس به خود آتش زن و چراغان باش