که یک نفس به خود آتش زن و چراغان باش

مگیر این همه چون گردباد دامن دشت

بقدرآنکه سر از خودکشی گریبان باش

شرار کاغذم از دور می زند چشمک

جنون متاع دکان خیال نتوان بود

به هر چه از هوست واخرند ارزان باش

دربن زمانه ز علم و هنرکه می پرسد