محرم منقار ساز آن نهال پسته باش

تا بفهمی ربط استعداد هستی و عدم

زین دو مصرع دور مگذر اندکی پیوسته باش

روزی اینجا در خور آدم دهن آماده است

عزم صادق می رهاند چون تنت از بند طبع

شاید از پستی برون آیی کمر می بسته باش

دخل بیجایت ز درد اهل معنی غافل است