دخل بیجایت ز درد اهل معنی غافل است

محرم منقار ساز آن نهال پسته باش

عزم صادق می رهاند چون تنت از بند طبع

شاید از پستی برون آیی کمر می بسته باش

ناخنی تا هست دور از سینه های خسته باش

چند باشی از فراموشان ایام وصال

رنگهای رفته یادت می دهم گلدسته باش