نهال رافت از وضع ملایم می دهد آبش

چو آتش ، جاه دنیا، بد مژه خواباندنی دارد

حذر از استر مخمل ، لباس ابره سنجابش

طریق خلق داری ، سنگ بر ساز درشتی زن

بساط بی نیازی بایدت از دور بوسیدن

ندارد لیلی آن برقی که مجنون آورد تابش

درین محفل چو شمع آورده ام غفلت کمین چشمی