که تا مژگان در آتش خفته است و می برد خوابش

بساط بی نیازی بایدت از دور بوسیدن

ندارد لیلی آن برقی که مجنون آورد تابش

درین محفل چو شمع آورده ام غفلت کمین چشمی

ره تحقیق از سیر گریبان طی نمی گردد

ندارد پیچش طومار دریا سعی گردابش

به یاد شرمگین چشمی قدح می زد خیال من