سر در قدم اشکم کاین شیشه به سنگ افکن

دنیا گله ای دارد کاین شور شکست استش

هر چند زمینگیری ست جز نعل درآتش نیست

مانند سپند اینجا هر آبله جست استش

بی منت خودداری لغزیدن مست استش

بیمایگی فقرم تهمت کش هستی ماند

کم سایگی دیوار برگردن پست استش