به حرمت رمضان کوش اگر ز اهل یقینی

که همچو موج زگردن شکستگی کمک استش

نگاه بهره ز روشندلی نبرد وگرنه

سیاهی دو جهان از چراغ مردمک استش

همین مه است که آدم طبیعت ملک استش

چنین که خلق به نور عیان معامله دارد

حساب جوهر خورشید و چشم شب پرک استش