بر نشو و نما چشمی بگشا و مژه بربند

دوری ز در مقصد بسیار قرین هستش

آن چشم که انسان را سرمایه بینایی ست

از هر دو جهان بیش است گر آینه بین هستش

هر گل که تو می کاری آیینه زمین هستش

از روز و شب گردون بیدل چه غم و شادی

خوش باش که مهر و کین گر هست همین هستش