هر گل که تو می کاری آیینه زمین هستش

آن چشم که انسان را سرمایه بینایی ست

از هر دو جهان بیش است گر آینه بین هستش

بر نشو و نما چشمی بگشا و مژه بربند

از روز و شب گردون بیدل چه غم و شادی

خوش باش که مهر و کین گر هست همین هستش