ننمود سحر نیز درین معرض ناموس

تا سرمه رسانید به مژگان بلندش

از حیرت راه طلبش انجم و افلاک

گم کرد صدا قافله زنگله بندش

بیش از دو نفس رشته به صد چاک پرندش

هر گرد که برخاست ازین دشت پری بود

یارب به چه رفتار جنون کرد سمندش