بسکه عاشق سرگران افتاده است از بار دل

شسته است این نقشها را یک قلم چشم ترش

داغ حرمان شعله ای دارم که در پرواز شوق

ظلم بر بیطاقتی کردند از خاکسترش

موج اگر گردد نگیرد آب دریا بر سرش

رحم کن بر حال بیماری که از ضعف بدن

جای پهلو ناله می غلتد به روی بسترش