ناله ام عمریست طوف لب نفهمیده ست چیست

هست صحرای قیامت صفحه ای از دفترش

گردباد بیخودی پیمای دشت الفتیم

کاسمان هم می کند گردیدنی گرد سرش

وای بیماری که غیراز دل نباشد بسترش

سعی آرامم حریف وحشت سرشار نیست

خواب من چون غنچه برمی آرد از بالین پرش