کز ضبط سر و زانوی عجز است حصارش

شبنم به چه حیرت قدم افسرد که چون اشک

یک آبله گردید به هرگام دچارش

موج گهر آشوب چه توفان خبرش کرد

آیینه زتکلیف چه مشرب زده ساغر

کز هر چه رسد ییش نه فخرست و نه عارش

دل رمز چه سحر است که در دیده تحقیق