به اظهار یقین رنج تکلف می کشد زاهد

هنوز از بی نیازی بیضه نشکسته ست عصفورش

به عبرت عمرها سیر خرابات هوس کردم

جنون می خندد از خمیازه بر مستان مغرورش

ازین غافل که انگشت شهادت می کند کورش

سراغ گرد تحقیقی نمی باشد درین وادی

سیاهی می کند خورشید هم من دیدم از دورش