که همچون خواب مخمل حیرت محض است تعبیرش

مگو افسرد عاشق گر نداری پای جولانی

چوگل صد رنگ پرواز است زیر بال تغیرش

مآل کار غفلتهای ما را کیست دریابد

سفال و چینی این بزم بر هم خوردنی دارد

تو از فقر و غنا آماده کن ساز بم در زیرش

غبار صیدم از صحرای امکان رفته ام اما