به دریا برد از دشت جنون دیوانه ما را

سموم آنجا که زور آرد علاجی نیست جز شیرش

چه مغناطیس حل کرده ست یارب خون نخجیرش

که پیکان یک قدم پیش است از سعی پرتیرش

هجوم آبله یعنی حباب موج زنجیرش

ازین صحرای حیرت گرد نیرنگ که می بالد

که مژگان در پر طاووس دارد چشم نخجیرش