نفس محمل کش چندین غنا و فقر می باشد

سخن سنجی که مدح خلق نفریبد به وسواسش

مسیحای جهان مرده گردد صبح انفاسش

که در هر آمد و رفتی است گرد جاه افلاسش

ز تار و پود اضداد است عبرت بافی گردون

کجی و راستی شد جمع تا گل کرد کرباسش