درین محفل نیاوردند از تاریکی دلها

دل بی مدعا رنگی ندارد تا کنم فاشش

صدف در حیرت آیینه گم کرده ست نقاشش

چراغی را که باشد امتیاز از چشم خفاشش

جهان رنگ با تغییر وضع خود جدل دارد

به هر جا شیشه و سنگی است با وهم است پرخاشش