شاه اگر دامن انعام به خست چیند

سر خشکی ست که آتش به کلاه خشکش

سر به غفلت مفرازید ز آه مظلوم

برق خفته ست به فواره آه خشکش

نیست جز مهره شطرنج سپاه خشکش

غفلت بیدل ما تا به کجا گرد کند

ابر رحمت نشود تر به گناه خشکش