به مضمون جهان اعتبارم خنده می آید

به تاراج جنون دادم چه هستی و چه فرهنگش

در آتش ریختم نامی که آبم می کند ننگش

چها این کوه درخون غوطه زد تا بسته شد سنگش

به شوخی بر نمی آمد دماغ ناز یکتایی

من از حیرت فزودم صفر بر اعداد نیرنگش