چه تسخیر است یارب جذبه تاثیر الفت را

ندارم آنقدر رنگی که برگردانم آهنگش

تامل بر قفای حیرت دیدار می لرزد

که می ترسم به هم آوردن مژگان کند تنگش

که رنگم تا پر افشاند حنا می جوشد از رنگش

در این باغم به چندین جام تکلیف جنون دارد

پر طاووس یعنی پنبه مینای بی رنگش