عالم همه دشتی ست که ماییم غزالش

زین گونه که هر لحظه جمال تو به رنگیست

آیینه ما چند دهد عرض مثالش

هرذره که آید به نظر برق رم ماست

از الفت دل نیست نفس را سر پرواز

این موج حبابی ست گره در پر و بالش

محمل صفت اظهار قماشی که تو داری