از الفت دل نیست نفس را سر پرواز

آیینه ما چند دهد عرض مثالش

هرذره که آید به نظر برق رم ماست

عالم همه دشتی ست که ماییم غزالش

این موج حبابی ست گره در پر و بالش

محمل صفت اظهار قماشی که تو داری

خوابی ست که تعبیر نمایی به خیالش