محمل صفت اظهار قماشی که تو داری

عالم همه دشتی ست که ماییم غزالش

از الفت دل نیست نفس را سر پرواز

این موج حبابی ست گره در پر و بالش

خوابی ست که تعبیر نمایی به خیالش

هر چند برون جستن از این باغ محالست

دامن به هوا می شکند سعی نهالش