هر چند برون جستن از این باغ محالست

این موج حبابی ست گره در پر و بالش

محمل صفت اظهار قماشی که تو داری

خوابی ست که تعبیر نمایی به خیالش

دامن به هوا می شکند سعی نهالش

از عاجزی بیدل بیچاره چه پرسی

نقش قدمت بس بود آیینه حالش