عمری که ز جیبش شرر خسته نخندد

بستند همان نامه پرواز به بالش

از کلفت آیینه عشاق حذر کن

بر جلوه اثر می کند افسون ملالش

بگذار که پا مال کند گردش مالش

تحریک زبان صرفه بی مغز ندارد

سررشته رسوایی کوس است دوالش