از مکر فلک اینهمه غافل نتوان زیست

هم کاسه چینی نتوان یافت سفالش

کلکی که به سر منزل معنی ست عصایم

صد شمع توان ریختن از رشته نالش

چین حسدی هست در ابروی هلالش

بیدل به قفس کرده ام از گلشن امکان

رنگی که نه پرواز عیانست و نه بالش