چین حسدی هست در ابروی هلالش

کلکی که به سر منزل معنی ست عصایم

صد شمع توان ریختن از رشته نالش

از مکر فلک اینهمه غافل نتوان زیست

بیدل به قفس کرده ام از گلشن امکان

رنگی که نه پرواز عیانست و نه بالش