خیال او مقیم چشم حیران است ، می ترسم

نهانتر از رگ خواب است موج باده در جامش

رساییها به فکر طره او خاک می بوسد

مپرس از شانه کوتاه دست آغاز و انجامش

که آسیبی رساند جنبش مژگان بر اندامش

به ذوق شوخی آن جلوه چون آیینه شبنم

نگاهی نیست در چشمم که حیرانی کند رامش