نگاهی نیست در چشمم که حیرانی کند رامش

خیال او مقیم چشم حیران است ، می ترسم

که آسیبی رساند جنبش مژگان بر اندامش

به ذوق شوخی آن جلوه چون آیینه شبنم

تبسم ساغر صبح تمنای که می گردد

اگر یابی به صد دست دعا بردار دشنامش

گر این باشد غرور شیوه نازی که من دیدم