اگر یابی به صد دست دعا بردار دشنامش

به ذوق شوخی آن جلوه چون آیینه شبنم

نگاهی نیست در چشمم که حیرانی کند رامش

تبسم ساغر صبح تمنای که می گردد

گر این باشد غرور شیوه نازی که من دیدم

به کام خویش هم مشکل که باشد لعل خودکامش

چه امکان است دل را در خرامش ضبط خودکردن