ز نخل آن قد دلجو نزاکت را تماشا کن

که رنگ و بوی گل در غنچه ها می بندد احرامش

در آن محفل که حسن عالم آرایش بود ساقی

فلک میناست می عیش ابد خورشید ومه جامش

که خم گردیده شاخ ابرو از بار دو بادامش

امید از وصل او مشکل که گردد داغ محرومی

نفس تا می تپد بر خویش درکار است پیغامش